Tips over pesten

Van vriend tot pester tot...

zondag 04 maart 2012 11:49

De moeder zei: "En ze waren vroeger vrienden....."

Op een bepaald moment zat ik met een moeder van een gepeste jongen uit groep
vijf om tafel voor een intake. Moeder vertelde over twee jongens, gezworen
vrienden vanaf groep één, maar ergens in groep vier ging het mis. Het vriendje
werd pester.

Zo'n situatie is bijna altijd geschikt voor mediation. Vrienden kunnen uit elkaar groeien, maar als er pestgedrag ontstaat is er meer aan de hand.

Uit het gesprek met de jongens kwam bij de pester oud-zeer naar boven. Zijn
toenmalig vriendje (nu de gepeste) was bij een andere jongen gaan spelen, die
nieuw in de buurt was komen wonen. Enthousiast had hij de volgende dag aan de
latere pester verteld, dat ze bij het nieuwe jongetje een hond hadden en dat
hij de volgende dag opnieuw mocht komen spelen. De huidige pester voelde zich
hierdoor gekwetst, had het gevoel niet meer mee te tellen en aan de kant te
zijn gezet. Hierdoor was hij uit wrok tot pestgedrag over gegaan. Toen dit
tijdens het gesprek duidelijk werd gaf de jongen die gepest werd aan, dat het
nooit zijn bedoeling was geweest de ander te kwetsen.

Het pesten stopte. De jongens begrepen elkaar.

aparte school voor gepeste kinderen

donderdag 23 februari 2012 18:13

"Hoe je erbij loopt, maakt niet uit op deze school."

In Amerika bestaat een school, speciaal voor gepeste kinderen. Meer dan de
helft van de kinderen op deze school is homoseksueel. Zie de video....

Is dit het ei van Columbus en is een school voor gepeste kinderen ook iets
voor Nederland? Voor mezelf kan ik deze vraag niet zomaar met "ja"of
"nee" beantwoorden. Erover filosoferen wel.

Iedereen op een school heeft recht op een respectvolle behandeling.
Behandel een ander, zoals jezelf behandeld zou willen worden in zijn of haar
situatie. M.i. de basis in het omgaan met elkaar. Als deze cultuur in een
school of een groep niet aanwezig is, hebben school en ouders de taak hier
verandering in aan te brengen. Nooit respectloos gedrag accepteren! En blijven
communiceren over het omgaan met elkaar en dit letterlijk voordoen! De
volwassenen, leerkrachten en ouders, laten de kinderen ervaren hoe dat hoort en
kan in woord en daad.

Bij respectloos gedrag ingrijpen (= respectloos gedrag direct stoppen) (uit)praten,
grenzen stellen als het vaker voorkomt ouders informeren. Tevens bespreken hoe
een respectloze situatie voorkomen kan worden. Positief gesteld: wat vinden
jullie respectvol gedrag en hoe kunnen we dat gedrag toepassen? Wat hebben we
met elkaar daarin te leren? Hoe kunnen we elkaar helpen in het respectvol
omgaan met elkaar? En hier dan ook bovenop zitten. Ouders en leraren hebben in dit proces een cruciale (volwassenen) rol.

Maar stel, dat het bovenstaande om wat voor reden dan ook niet gebeurt /
lukt, wat dan? Elk kind heeft recht op een veilige plek. Goed uitpluizen wie
het pestgedrag continue opstart en wie ermee lopen en deze personen desnoods (tijdelijk) uit de groep halen en/of een werkstuk en/of spreekbeurt laten doen over pesten met de eigen rol daarin, therapie laten volgen, want als je pest is er een probleem met je empathie-vermogen. En als je meeloopt is het ook uitermate zinvol de eigen gedrag nader onder de loep te nemen.  Met de ouders nagaan waarvoor het kind pesten of meelopen als optie heeft gekozen, welke behoefte daarachter zit en het kind leren die behoefte te vervullen zonder pestgedrag. Tijdens en/of daarna kan de school het kind  of kinderen een herstelgesprek laten voeren met de gepeste. Afrondend een eindgesprek met de betrokken ouders en vervolgens met de betrokken kinderen en hun ouders. Vervolgens het ex-pestende kind en ex-meelopers weer opnemen in de groep.

Een aparte school voor gepeste kinderen zou in mijn ogen niet nodig moeten
zijn, zoals u in het bovenstaande kunt lezen, maar beter een aparte school, dan
diep ongelukkige kinderen. Mogen zijn wie je bent verhoogt het zelfvertrouwen
en kweekt volwassenen die durven zijn, wie ze zijn en daar gaat het volgens mij om.

Rutger Castricum

dinsdag 21 februari 2012 11:03

Rutger Castricum kreeg het in DWDD van 20-02-2012 moeilijk. Als je de situatie in DWDD ziet, zonder te weten hoe Rutger met andere mensen omgaat, dus de voorgeschiedenis niet kent, kan de indruk ontstaan dat Rutger gepest wordt door Felix Rottenberg, Jan Mulder en journalist Frenk van der Linden. Maar is dit pesten, wraak nemen, een koekje van eigen deeg geven, of zijn de drie heren Cohen aan het verdedigen?

Stel, dat een kind als Rutger vanuit school aan zijn moeder over deze
situatie zou praten, wat zou hij vertellen? Wat zou een kind als Felix
Rottenberg vertellen, evenals een kind als Jan Mulder? Hoe zouden de omstanders
die deze situatie voor het eerst zagen de situatie beschrijven? Wat zouden de
omstanders thuis vertellen als ze Rutger bezig hadden gezien met Cohen en dan
zouden vertellen over de situatie, zoals in DWDD? En wat vertellen ze aan hun
leerkracht, voetbaltrainer of....?

Soms is het niet zoals het wellicht op het eerste gezicht lijkt. Na de eerste
melding van pestgedrag is het zinvol verhalen en verschillende observaties
naast elkaar te leggen en van daaruit afspraken te maken over hoe we met elkaar
omgaan en wat we met elkaar te leren hebben.

Als je dik bent...

donderdag 09 februari 2012 11:13

Als je dik bent....

De afgelopen periode kijk ik met stijgende verbazing naar de hetze tegen
mensen die dik zijn. Kinderen die huilend op TV-programma's "geholpen" worden om af te vallen. "De Telegraaf" van vandaag (= 09-02-2012) wijdt een artikel aan werkgevers die dikke mensen met een regelmatig ziekteverzuim, willen kunnen ontslaan. Dunne mensen met ziekteverzuim hebben dan blijkbaar geluk.

Dik zijn kan gezondheidsproblemen geven en ik vind ook dat ouders hun
kinderen gezonde voeding moeten aanbieden. Maar gezondheidsrisico's lopen we
ook bij alcoholgebruik, roken, overmatig sporten, lopen bij ons in de straat
als het gesneeuwd heeft, in een ziekenhuis liggen waar een bacterie is, je
vreselijk opwinden over de financiële wereld of het niet kunnen inloggen bij
CITO.

Stigmatiseren van een groep mensen, in dit geval dikke mensen, is m.i. een
vorm van pesten. Ik doe er niet aan mee!

1+1= een heleboel

zondag 05 februari 2012 10:48

1 + 1 = een heleboel...

Gisteren, zaterdag 4 februari, reed ik vanuit Weesp richting Woerden. Een prachtige rit. Een compleet wit landschap, waar de bomen de sneeuw als een
vorstelijk gewaad droegen. Ik was op weg naar de bijeenkomst van de trainers Omgaan met Pesten / Sta Sterk Trainers.

In 1996 ben ik begonnen met Posicom. De start kwam door de vraag van het
toenmalige I.B-samenwerkingsverband om een workshop over pesten te geven. Het lukte onze school om pesten behoorlijk succesvol aan te pakken en mijn collega I.B.-ers wilden weten wat wij hiervoor deden.

Enkele jaren geleden kreeg ik behoefte aan collega's, die ook gespecialiseerd waren in pesten, want ik ontving op het professionele vlak weinig feedback meer, behalve dat ik erg goed bezig was in trainingen en therapie. Erg leuk om te horen uiteraard, maar de kans op tunnelvisie en stilstaan liggen dan m.i. erg op de loer.

Ik dus op zoek naar collega's, waar ik niet alleen iets zou brengen, maar
ook zou kunnen halen. En ik vond ze. Professionals die met hun hart op de goede
plek willen werken aan het voorkomen en aanpakken van pesten. Mensen die tegen me zeggen: "Dat zeg je nu wel, maar / en....." Collega's die mij aan het
denken zetten en die ik (hopelijk:-) ook aan het denken zet. Leuk om die collega's weer te ontmoeten en de nieuwste ontwikkelingen te horen van elkaar, bijvoorbeeld over het hedendaagse digitaal pesten en de aanpakmogelijkheden.


Voldaan ging ik 's middags weer naar huis. Het is voor mij een goed besluit geweest me bij deze 'club" aan te sluiten.

   

   

Yes, lekker roddelen...

zondag 29 januari 2012 14:04

Yes, lekker roddelen...

In mijn vorige blog sprak ik over positief roddelen. Iemand vroeg of ik dit nader zou kunnen uitleggen.

Ik versta onder positief roddelen dat je iets positiefs van / over een persoon vertelt aan een ander. Bijvoorbeeld Mohammed vertelt aan Saskia: "Ik heb Leo vandaag horen zingen in de musical. Ik vind dat hij hartstikke goed kan zingen.

Voor een leerkracht of docent kan positief roddelen een prachtig instrument zijn om het pedagogisch klimaat te verbeteren. Leerlingen ervaren dat je hen positief ervaart en over hen spreekt. Uiteraard moet je wel elke positieve roddel echt menen.

Zo kan een leerkracht ook positief roddelen over een kind, dat uit de groep
dreigt te vallen. Dit werkt overigens alleen positief, als de leerkracht ook
positief roddelt over andere kinderen.

Een positieve roddel van een door de leerlingen geaccepteerde leraar laat
leerlingen anders naar de gecomplimenteerde leerling kijken.

Een positieve roddel kan ook gegeven worden na een negatieve opmerking.
Bijvoorbeeld: Mark: "Meester, wat is Piet vandaag druk hè?" Meester:" Ja, hij doet best druk en ik vind hem vandaag ook heel dapper, toen hij zich als eerste opgaf voor de spreekbeurten." Als leraar ontken je het één niet (druk zijn) en gelijktijdig voeg je iets anders toe, dat positief is (dapper zijn).

Wees zelf een goede vriend

zaterdag 28 januari 2012 15:31

Wetenschappelijke feiten: 1. vrienden beschermen je tegen pestgedrag. 2. Je krijgt vrienden door zelf een betrouwbare vriend te zijn.

In mijn vorige blog heb ik aangegeven dat ik het één en ander zou schrijven over vrienden maken en behouden.

Hieronder tips / aanraders....

• Wees vriendelijk tegen kinderen die vriendelijk of neutraal tegen jou zijn.
• Ga geen energie steken in het populaire groepje en / of pesters en meelopers, maar richt je op leeftijdsgenoten die neutraal of vriendelijk tegen je doen.
• Een vriend hoeft niet een alles-in-één-vriend te zijn. Je kunt een sportvriend hebben, een muziekvriend, een praatvriend, enz.
• Laat toe, dat je vriend ook vriend van andere kinderen is, ga dus niet claimen en jaloers doen.
• Groet andere kinderen, door bijvoorbeeld te zeggen: "Hoi Marlies" en loop rustig door.
• Geef dagelijks enkele welgemeende (korte) complimenten.
  
• Ook sterk werkt door een compliment over iemand te maken tegenover een ander. Bijvoorbeeld tegen Ingrid zeggen, dat je vindt dat Joke echt stoer is, omdat ze een boom inklom, om het arme poesje te redden. Grote kans dat Ingrid jouw compliment aan Joke vertelt. En dat geeft joke waarschijnlijk weer een goed gevoel over jou. Ik noem dit  positief roddelen.
• Ontdek en praat over de interesses van een ander. Bijvoorbeeld: "Hé Piet, nog naar FC Weesp geweest afgelopen zaterdag?"
  Wees jezelf en accepteer volledig dat een ander ook zichzelf mag zijn.  

Zeer sterke afraders (dé manier om vijanden te kweken) en dat is vast niet je bedoeling....

• Moraliseren, zeggen hoe het hoort met de toon van een volwassene. 
• Anderen verlinken. Bijvoorbeeld: "Meester, Piet zat te praten toen u uit de klas was." 
• Voor meester of juf spelen. Bijvoorbeeld: "Sophie, de juf zei net dat niemand meer mocht kletsen."
• Roddelen over andere kinderen.
  Vals spelen of niet tegen je verlies kunnen.  
    
  Experiment: ga eens na bij welke opmerkingen en / of acties andere kinderen
  vriendelijk reageren en welke opmerkingen en / of acties tot irritatie leiden. 
  
   De tips hierboven kunnen je daarbij verder helpen.

Heel veel succes!

Pesten en vrienden

zondag 08 januari 2012 12:07

Echte vrienden zijn "beschermende factoren" tegen pesten

Ooit werkte ik op een school meerdere jaren in een groep 8. Eén van de jongens, laten we hem Piet noemen, zou het jaar daarop groep 8 nog een keer doen. Het was een zachtaardige jongen met veel vrienden in de klas.

Na de zomervakantie zat Piet n zijn nieuwe groep. Na enkele dagen viel het me op, dat hij stiller was, dan het jaar daarvoor. In een apart gesprek bleek hij door een paar jongens gepest te worden.

Dezelfde middag op het bankje voor school sprak ik een leerling uit de oude
klas van Piet. "Piet wordt gepest, hè meester." Voordat ik antwoord
kon geven zei hij: "Maar ik denk dat het pesten nu wel over is, hoor. We
hebben de pesters verteld, dat wij het heel erg belangrijk vinden, dat ze hem
met rust laten."

Piet werd niet meer gepest en heeft verder een prettig jaar gehad. Ex-pesters en Piet konden het later ook goed met elkaar vinden. 

Uit onderzoek blijkt dat vrienden hebben een beschermende factor is tegen
pesten. Vrienden helpen een gepest kind. Hij of zij staat letterlijk niet alleen.

De volgende keer een blog over hoe men vrienden kan maken en behouden.

Niks mis met deze groep

woensdag 04 januari 2012 14:16

... "Kun je bij ons komen observeren in
groep 7?" vroeg een directrice, want wij missen de signalen van dat de kinderen
zich rot naar elkaar gedragen, terwijl ouders dat wel aangeven."

Deze bovenstaande vraag werd me een tijd geleden gesteld door een directrice van een basisschool. De school zag bij de kinderen geen negatief gedrag t.o.v. elkaar. Soms wel een ruzietje, maar dat liet zich altijd wel weer oplossen. De beide groepsleerkrachten hadden zelf al geobserveerd, de I.B.-er en tenslotte ook de directrice. Ze kregen er geen vinger achter.

Uit de informatie die ik vooraf kreeg, bleek, dat er in groep 5 veel problemen waren geweest, toen een populaire leerkracht ging verhuizen en de groep een invaller kreeg tot het einde van het cursusjaar. In die periode viel alles wat de invaller deed
verkeerd bij de kinderen en hun ouders en werd de sfeer t.o.v. elkaar kribbig. Er ontstonden regelmatig ruzies. In groep zes ging het snel weer beter. De groep kwam emotioneel weer in balans. Althans zo werd dat door school ervaren. Echter enkele ouders vonden de sfeer in de groep nog steeds verkeerd. In groep 7 was dit nog steeds zo.

In de middagpauze liep ik buiten rond met de pleinwacht, die me de betreffende groep 7 aanwees. Alles verliep m.i.
conflictvrij. Op het hele plein kwam de sfeer op mij relaxt over.

"s Middags in de groep observeerde ik bij verschillende lessen en probeerde "stiekem conflictgedrag" te signaleren. Maar dat lukte niet. De kinderen konden zelf veel zaken m.b.t. het werk regelen en dat verliep in goede harmonie, evenals de gymles. Conclusie was: een groep die goed kan samenwerken en waar kinderen elkaar helpen. M.i. niks mis mee.

Op de ouderavond bleek, dat de meeste ouders zich in het verhaal van mijn observatie herkenden. Hun kinderen gingen met plezier naar school. Uiteindelijk waren er twee ouderparen, die vonden dat er veel problemen in de groep waren. Bij doorvragen bleek, dat zij zeer alert waren op conflicten. Elk normaal conflictje werkte bij hen als teken van dat het nog niet goed ging met de groep. Toen hen dat duidelijk werd, liet één ouderpaar de angst los en durfde te geloven, dat de groep goed functioneerde. Een ander ouderpaar bleef vinden, dat er toch problemen in de groep waren. De leerkrachten, I.B.-er en directeur wisten voor zichzelf nu zeker, dat het met deze groep 7 wel goed zat.

Lang leve de moeder van Mark

zaterdag 17 december 2011 18:41

.... "Hé, Dirk, wat een mooie voetbal heb je jongen.."

Dirk glimt. Vaak wordt zijn naam alleen maar gebruikt om hem op zijn kop te geven. De moeder van Mark weet dat. En het doet haar pijn. Haar eigen zoon is bij iedereen populair. Dirk niet bij alle ouders. Juist daarom schiet zij Dirk aan met een welgemeende aardige opmerking.

Dirk dartelt vrolijk de school in.

Moeders als die van Mark vormen een veilige kring om de groep. Marks moeder is goud waard om een gezonde groepssfeer voort te laten duren of te laten ontstaan.

Lang leve zulke moeders, vaders en vele andere aardige kinderen!